กลอน 1 บท       จะมี 4 วรรค 
      วรรคแรก             คือ วรรคสดับ
      วรรคที่2               คือ วรรครับ
      วรรคที่3               คือ วรรครอง
      วรรคที่4               คือ วรรคส่ง
       แต่ละวรรค ก็จะมี   7-9 พยางค์    (แต่ "ลูกตาล" ก็ขาดๆเกินๆอยู่เรื่อย@^-^@ )

สัมผัส    ของบทกลอน หมายถึง "เสียงที่คล้องจองกัน" เช่น "ป้า" กับ "อา" ,"ให้" กับ "ใจ"
  ก็คือสัมผัสที่อยู่นอกบท ซึ่งจำเป็นค่ะ เพราะเป็นกฎของกลอนแปดเลยทีเดียว
ดูตามแผนผังเลยค่ะ 
                        
- พยางค์สุดท้ายของวรรคแรก(สดับ)  สัมผัสกับ พยางค์ที่ 3 หรือ 5 ของวรรคที่สอง
-พยางค์สุดท้ายของวรรคที่สอง(รับ)   สัมผัสกับ พยางค์สุดท้าย ของวรรคที่สาม
-พยางค์สุดท้าย ของวรรคที่สาม(รอง)  สัมผัสกับ พยางค์ที่ 3 หรือ 5 ของวรรคที่สี่
 
สำหรับกลอนที่เขียนมากกว่า1 บท ขึ้นไป ตรงนี้จะลืมกันบ่อย  แต่จำเป็นต้องมีนะคะ  
- พยางค์สุดท้ายของบทแรก(วรรคส่ง) สัมผัสกับพยางค์สุดท้ายของวรรคที่สอง(วรรครับ)ของบทต่อไป
(ดูตามแผนผังข้างบนเลยค่ะ)
 

คือสัมผัสที่อยู่ในบทค่ะ ไม่ได้บังคับนะคะ แต่ถ้ามีก็จะทำให้กลอนเพราะยิ่งขึ้น
- พยางค์ ที่ 3 สัมผัสกับ พยางค์ ที่ 4 และ พยางค์ ที่ 5 สัมผัสกับ พยางค์ ที่ 7 ของทุกวรรค
                                        
 
คำสุดท้ายของแต่ละวรรคมีกฏดังนี้ค่ะ
วรรคที่1   ได้ทุกเสียงค่ะ ยกเว้น เสียงสามัญ
วรรคที่ 2   ไม่ควร ลงท้ายด้วย เสียงสามัญ และเสียงตรี
วรรคที่ 3   ลงท้ายด้วย เสียงสามัญ และเสียงตรี
วรรคที่ 4   ลงท้ายด้วย เสียงสามัญ และเสียงตรี (เหมือนวรรคที่ 3)


  ขั้นแรกควรวางโครงเรื่องก่อน ว่าจะเขียนเกี่ยวกับ ใคร อะไร ที่ไหน เนื่องในโอกาสอะไร เช่น  เขียนถึงเพื่อน,
           ถึงรักที่อกหัก ฯลฯ
  กลอนจะโดดเด่นและมีเสน่ห์ ถ้ามี concept ที่ดี เลือกใช้คำที่เหมาะสม   บทสุดท้ายต้องเป็นบทสรุปที่ดี 
  ที่สำคัญ อย่าเขียนผิดนะคะ เช่น คำว่า "ให้" เขียนเป็น "หั้ย" อย่างนี้ล่ะก็ไม่ดีแน่ค่ะ